رفقای عزیز فلو گپ، بعضی خداحافظی‌ها رو نمی‌شه به زبون آورد؛ فقط باید سکوت کرد و رفت، با دنیایی از حرف‌های نگفته و خاطره‌هایی که جا گذاشته می‌شن… امروز وقت رفتنه؛ نه از روی فراموشی، بلکه چون گاهی حتی موندن هم مثل گذشته نیست. اگه جایی ناخواسته دلی رو شکستم یا خاطری رو آزردم، حلالم کنید. هیچ‌کس نمی‌دونه آخرین حضورش در زندگی دیگران، کِی رقم می‌خوره. شاید روزی اسمم از بین پیام‌هاتون محو بشه، شاید نبودنم دیگه به چشم نیاد؛ اما من بخشی از روزهام رو اینجا جا می‌ذارم، با آدم‌هایی که هرکدوم به شکلی، بخشی از این خاطره شدن. این بار نمی‌گم به امید دیدار؛ فقط می‌گم امیدوارم روزگار باهاتون مهربون باشه، خداحافظ… برای تمام چیزهایی که بود و دیگه تکرار نمی‌شه. Emperor of Hell